Ongeveer tweeëndertig minuten met de auto van Råda ligt Gustavfors.
In Gustavfors roken ze zalm. Die zalm wordt geserveerd in het restaurant van Björns.
In Gustavfors woont iemand die graag schildert. Zij exposeert momenteel in Björns.
In Gustavfors staat ook een ruïne. Die lijkt gelukkig niet zo op Björns.
Maar een ruïne is altijd spannend om te zien en van alles bij te bedenken.
Waarom is iedereen er weggegaan? Wat was het voor het een ruïne werd? Zou het nog nog verder instorten terwijl je er bovenop staat? Woont er stiekem nog iemand tussen de brokstukken?
Pjotr heeft een filmpje gemaakt terwijl we in de oventoren van de oude staalfabriek rondkeken.
Je kunt luisteren naar het geluid erbij. Maar je mag ook zelf geluid maken.
Je kunt dan kiezen voor een cd met lief'lijke vogeltjes die op de achtergrond een zomerlied kwetteren, of je download -legaal natuurlijk- donkere geluiden van weer en wind en vleermuizen die om de halfingestorte toren zwieren.
Of je luistert in stilte om spanning te kunnen voelen en snijden.
Van 2018-2025 maakte ik ‘Meesterhuiswerktekeningen’, over Nederlandse uitdrukkingen. Nu teken ik iets anders: onomatopeeën; ‘woorden die geluid maken’. In mijn tekeningen vind je vaak een grote sleutel [ooit gevonden in een oud Zweeds hotel], een bruine, vierkante kruk met gele vlek [in de jaren ‘50 gemaakt door mijn opa], een dodo en drie muizen. Hoe verder je terugbladert, hoe minder je deze onderdelen tegenkomt, want het is vanzelf zo ontstaan. Ideeën/ opmerkingen/ opdracht? Laat het weten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten