In het verhaal dat Keziah en Karem samen schreven komt een vampier voor. Het verhaal lijkt goed af te lopen, maar als je de tekening goed bekijkt, kon dat wel eens niet helemaal zo zijn.
Verhaal Keziah En Karem:
Keziah, Karim en Mahmoet gingen naar het bos en zagen onderweg allemaal mooie oude gebouwen, want ze wonen in de stad. Ze waren aangekomen bij het bos, maar het was al donker geworden en Mahmoet zei: gaan we nu al weg? Karim zei: Nee, kom, we blijven nog even.
Even later zagen we een vriend van ons genaamd Laura. We gingen naar Laura, we zeiden: Hoe gaat het? Goed, zei ze. Toen zagen we een enge man naar ons toe lopen. Karim zei: Dat is een vampier. Laura zei: Dat kan toch niet waar zijn. Ze keek goed en ze zag dat het een vampier was. Hij kwam dichterbij en ze zeiden: wat wil je van ons? Hij antwoordde niet, dus gingen we wegrennen. Hij kwam achter ons aan. We gingen naar huis. We keken uit het raam en ineens was hij verdwenen...
Van 2018-2025 maakte ik ‘Meesterhuiswerktekeningen’, over Nederlandse uitdrukkingen. Nu teken ik iets anders: onomatopeeën; ‘woorden die geluid maken’. In mijn tekeningen vind je vaak een grote sleutel [ooit gevonden in een oud Zweeds hotel], een bruine, vierkante kruk met gele vlek [in de jaren ‘50 gemaakt door mijn opa], een dodo en drie muizen. Hoe verder je terugbladert, hoe minder je deze onderdelen tegenkomt, want het is vanzelf zo ontstaan. Ideeën/ opmerkingen/ opdracht? Laat het weten.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten