"Sneeuw! Sneeuw! Sneeuw!" De muizen springen over het dekbed richting het hoofd van Rodanim. Dat steekt een klein beetje boven de dekens uit. "Gaap, brr," zegt Rodanim. Er komt een wolkje uit zijn mond. Het is fris op de slaapkamer, want het raam staat op een kier. Het gordijn beweegt zachtjes heen en weer. Rodanim stapt uit bed en schuift het gordijn open. Het hele heuvelbos is bedekt onder een flinke laag sneeuw. Zijn ogen worden groot. "Wauw! roept hij. "Zeiden we toch?" piepen de muizen terwijl ze op en neer springen. "Kom," zegt Rodanim, "Laten we als eerst over de sneeuw gaan lopen." Hij trekt gauw kleren aan en pakt zijn jas. Niet veel later opent Rodanim de deur van het Oude station. de muizen glippen naar buiten. Ze dartelen over de verse sneeuw. Rodanim stapt ook naar buiten. Zijn voeten verdwijnen in de sneeuw. 'Knerp', klinkt het bij elke stap. 'Knerp, knerp.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten