Agaath De Heks begrijpt er geen zier van: ze heeft het hele recept gevolgd. Het zou een heerlijke soep worden, maar toch is het misgegaan. Alwéér. Nu is de dodo de klos. Die verandert sinds het eten van de soep van elke keer van kleur. De ene dag zijn zijn veren roze, de dag erna weer blauw. En soms alle kleuren door elkaar. Naarstig gaat Agaath op zoek naar een oplossing. De muizen vinden het een minder groot probleem. "Je bent nu een soort kameleon geworden!" roepen ze. "Twee dieren ineen!" De dodo denkt even na. En dan vindt hij het zelf ook wat minder erg. Agaath blijft peinzen over wat ze verkeerd heeft gedaan. Ze kan niets bedenken. "Nou ja", zucht ze dan. "Wie wil er nog een kommetje soep?" De dieren weten niet hoe snel ze weg moeten komen.
Van 2018-2025 maakte ik ‘Meesterhuiswerktekeningen’, over Nederlandse uitdrukkingen. Nu teken ik iets anders: onomatopeeën; ‘woorden die geluid maken’. In mijn tekeningen vind je vaak een grote sleutel [ooit gevonden in een oud Zweeds hotel], een bruine, vierkante kruk met gele vlek [in de jaren ‘50 gemaakt door mijn opa], een dodo en drie muizen. Hoe verder je terugbladert, hoe minder je deze onderdelen tegenkomt, want het is vanzelf zo ontstaan. Ideeën/ opmerkingen/ opdracht? Laat het weten.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten